Nadat Corvette in december 2011 bij ons was komen wonen, was de komst van onze tweede Barbet in februari 2013 een feit: Jouly (Barbedoux Joule Erudiet).
Jouly is de halfzus van Corvette en is op 30 november 2012 geboren. Vanaf de start zijn Corvette en Jouly samen opgegroeid. De baas van Jouly is mijn zus Esther.
Met Jouly hebben we hele mooie avonturen mogen beleven. Deze begonnen bij ons in het ouderlijk huis.
Jouly was als pup en puber een ontzettende eigenwijze deugniet! Ze was niet snel te porren voor een snoepje, maar koos heel vaak haar eigen pad. Buiten genoot ze van de natuur. Ze leefde ontzettend in het moment, kon helemaal opgaan in hetgeen wat ze zag of rook. Staren naar vogels of insecten, waren voor haar een echte bezigheid. Spelen met andere honden vond ze leuk, maar het allerleukste vond ze “de mens”. Jouly was een allemansvriend. Ze liep op haar manier, dartelend, kwispelend en met een ontzettende lieve oogopslag, op een persoon af. Ze bleef dan rustig staan wachten tot ze een aai kreeg. Ze twijfelde dan of ze mee ging met de baas of toch naar de volgende persoon voor een nieuwe aai.
Jouly keek op naar haar zus Corvette, maar tegelijkertijd trok ze zich niets aan van haar zus. En dat soms tot grote ergenis van Corvette die toch maar wat graag de grote zus wilde zijn. Toch konden ze ook super lief samen spelen en waren het hele goede maatjes van elkaar. Net zoals Corvette heeft ook Jouly een bijdrage geleverd aan het ras en heeft ze in 2017 het levenslicht gegeven aan 7 kinders. Ze was een ontzettend lieve en vooral zeer zorgzame moeder.
Tot op het laatste moment was Jouly voor haar leeftijd nog erg energiek en werd ze vaak ingeschat voor een veel jongere hond. Het was dan ook een ontzettende schok dat er bij haar – net zoals bij Corvette – via een buikecho bij toeval een plek in haar milt werd ontdekt. Jouly ging naar de dierenarts, omdat ze niet lekker was en geen energie meer had om op te staan. Daarnaast had ze buikpijn. En om alles uit te kunnen sluiten, is er een echo van haar buik gemaakt. Het plekje op de milt, bleek miltkanker, maar zag er nog goed uit. Wel had ze last van geïrriteerd buikvlies wat zorgde voor de pijnklachten bij Jouly. Met medicatie ging het daarna een paar dagen beter, maar een week later was het toch mis. Er is besloten een nieuwe echo te maken van haar milt en helaas bleek deze kapot te zijn gegaan en was langzaam gaan bloeden. Door haar baasje Esther is het zeer dappere, moedige en verdrietige besluit genomen om haar de dag erna te laten inslapen om haar meer pijn en ellende te kunnen besparen.
Op vrijdag 13 maart 2026 hebben we eerst nog volop genoten van Jouly. Ze heeft de hele dag allemaal lekkere dingen gegeten, van rosbief, snoepjes tot een lekkere cupcake en donut die de kinderen (nichtje en neefje van Esther) ook nu hadden uitgekozen. Tijdens haar allerlaatste wandeling heeft Jouly van iedereen die ze onderweg tegenkwam nog een aai gekregen, gewoon omdat ze Jouly was:
een super vriendelijke, lieve zeer innemende Barbet die werkelijk waar geen vlieg kwaad deed.
Aan het einde van de middag is de dierenarts bij ons thuis geweest, zodat haar vriendinnen Pip en Fee en wij als gezin samen met Esther afscheid van Jouly konden nemen. Het was een zeer emotioneel en zeer verdrietig afscheid en het gemis en de leegte zal enorm zijn.
Wij wensen Esther ontzettend veel kracht, sterkte en liefde toe bij het verlies van haar allerliefste maatje: Jouly…
