In 2014 had ik geen mooier cadeau kunnen krijgen, want op 10 april (een paar dagen voor mijn eigen verjaardag) kregen we van de fokker het bericht dat onze Pip was geboren. Na de komst van Corvette was daar de wens dat we nog een Barbetje mochten verwelkomen. We wilden qua karakter graag een rustigere hond met een heel fijn en lief karakter. En wat hadden we met Pip een gouden lot uit de loterij!
Tijdens het bezoeken van het nestje waar Pip uit komt, was daar de keuze uit Pip of haar zusje Nelly. We wisten al heel snel dat het Pip zou gaan worden met haar kalme ontzettend lieve energie. Ze gaf ons heel veel kusjes en kwam al vrij snel bij ons op schoot. Onze lieve kleine Pip. Op 2 juni 2014 mochten we haar komen ophalen. Corvette lieten we thuis (bij haar zus Jouly) en we gingen op pad. Net zoals met Corvette waren we voorbereid op een wat onrustigere terugreis. Maar Pip was juist heel rustig. Ze heeft de hele reis op schoot gezeten en geslapen. Toen al wist ik dat zij anders was, een heel bijzonder Barbetje.
Thuis aangekomen verkende ze de omgeving waarna ze een heerlijk plekje had gevonden om te slapen. Ze was gelijk op haar gemak en maatjes met Corvette (en Jouly). Ze was onderdeel van mijn roedel geworden. Ze hoorde er gewoon bij alsof het altijd al zo was geweest.
Een paar weken nadat Pip bij ons was, werd ze ziek. Onze band is daardoor in hoog tempo enorm versterkt. Ze vertrouwde mij blindelings en ik deed er alles aan haar beter te krijgen. Na een paar weken medicatie en haar ontzettend goed leren lezen, was mijn lieve kleine meid gelukkig weer beter. Onze reis samen konden we gaan voortzetten. Pip is een dametje dat altijd een paar dingen deed. Ze sleepte altijd een stok met haar mee. Deze pakte ze bij de start van de wandeling en nam ze mee totdat we weer thuis waren. Als er een modderpoel in de buurt was, dan ging ze altijd even buikje baden. Vogels opjagen vanaf de waterkant in het broedseizoen vond ze geweldig. Maar zwemmen, dat was niet haar ding. Spelen met andere honden heeft ze altijd wat spannend gevonden, maar dat deed ze wel altijd zo lief. Pip deed altijd haar eigen ding, zocht nooit de confrontatie op en bleef altijd bij me.
Met Pip wilde ik net zoals met Corvette diverse hondencursussen gaan doen, maar ik merkte al snel dat dit niet haar ding was. Tijdens de cursus was zij altijd een van die modelhondjes. Ze bleef braaf bij me, deed wat er van haar werd gevraagd, blafte nooit en was altijd een blij ei. En dus wist ik dat hetgeen Pip nodig had quality time was met mij en de roedel. We maakten urenlange wandelingen door het bos, over het strand en hadden heel veel knuffelsessies. Ze was echt mijn knuffelhond. Op mijn schoot zitten, naast me op de bank liggen en in een vreemde/nieuwe omgeving lag ze altijd naast mijn bed. Die momenten samen, daar konden we samen zo van genieten.
Haar prachtige genen en ook haar geweldige looks heeft ze mogen doorgeven aan haar kinderen. 10 geweldige cadeautjes. Ze is de stammoeder van mijn kennel en heeft ook nog eens 16 kleinkinderen (de kindjes van haar Fee) mogen “opvoeden” met als kers op de taart onze laatste pup Dineau. En met haar achterkleinkleinzoon waren daar 4 generaties Barbets.
Wat ben ik blij dat Pip haar prachtige karakter heeft mogen doorgeven en dat ik tot op de dag van vandaag nog altijd stukjes Pip terugzie in haar nazaten.
De avonturen die we samen hebben beleefd in deze bijzondere periode heb ik zo intens met haar beleefd. Haar goedkeuring voor een date, haar zeer zorgzame kant als moeder, maar bovenal de liefde, rust en kalmte die zij wist door te geven aan haar pups. En niet alleen haar pups benaderde zij zo. Toen ik was bevallen van mijn kinderen, was het alsof ik mama Pip terug zag. Wat is ze altijd lief geweest voor hen. Hoe voorzichtig ze was toen zij baby waren en hoe ze is opgebloeid bij en met de kinderen; het was fantastisch om dit zo mee te mogen maken.
Als ik Pip in één woord zou omschrijven, dan kan ik alleen maar zeggen dat zij werkelijk waar de allerliefste hond is die je je maar kunt bedenken. Ze deed geen vlieg kwaad, was altijd vrolijk en had altijd goede zin, ze was ontzettend lief met andere honden en kinderen en bovenal was ze mijn lieve kleine meid, want zo ben ik haar altijd blijven noemen. Ze was er altijd. Elke ochtend kwam ze je kwispelend begroeten. Elke avond lag ze bij onze voeten en af en toe nodigde we haar uit op de bank waar we dan enorm met haar knuffelden. En daarnaast hield Pip van “live tv”. Binnen had ze altijd een plekje bij het raam waar ze lekker kon liggen op haar kussen en de hele dag naar buiten kon kijken. Dat was typisch Pip.
Elke minuut, elke dag, elk jaar met onze lieve Pip was een geweldig mooi cadeau. Ze heeft mij geleerd rustig te blijven, ongeacht de situatie. Om positief in het leven te staan en om elke dag te starten met een glimlach op mijn gezicht. En bovenal had Pip een ontwapende blik. Met haar prachtige ogen en haar kalme voorkomen, deed iedereen alles voor haar en had iedereen het allerbeste met haar voor. Ze is het toonbeeld geweest van dé Barbet, de allerliefste Barbet!
Ik ben Pip ontzettend dankbaar voor de 12 hele mooie jaren die we samen hebben mogen beleven. Ze heeft ons veel te snel moeten verlaten. Pip is een enorm sterk hondje, een strijder. Op 10 juli, 3 maanden na haar 12e verjaardag, werd ze plotseling ziek. Ze wilde niet bewegen, had hoge koorts, at niet meer en na bloedonderzoek en een echo kregen we de diagnose alvleesklierontsteking. Ze is direct opgenomen in onze dierenkliniek, zodat ze haar een infuus konden geven en de nodige medicatie om haar comfortabel te laten zijn en vooral om haar koorts omlaag te krijgen.
Na een opleving, ging ze toch weer achteruit en besloten we om haar diezelfde dag te laten opnemen in het dierenziekenhuis in Heerhugowaard. Daar is ze opnieuw behandeld en wederom kreeg ze na extra medicatie een opleving. Het hele team van dierenartsen is zo ontzettend lief voor haar geweest en spraken vol lof over mijn lieve kleine meid. Maar helaas ging Pip opnieuw achteruit. Dit keer met meer bijkomende klachten waaruit bleek dat er tot ons grote verdriet sprake was van een onderliggend probleem, vermoedelijk kanker.
Een diagnose waarmee we helaas ervaring hebben en een diagnose die ik niet had willen horen. Nadat ik bij Pip ben geweest, haar flink heb geknuffeld en heb gevraagd dat ze datgene mag doen wat ze wilde, sloot ze haar ogen om te slapen. Dit was voor mij het signaal dat het oké was om haar te laten gaan, hoe moeilijk dit besluit ook zou zijn. Mijn lieve kleine meid had pijn, ongemak en was niet meer mijn energieke kwispelende Pip. Met intens verdriet en mega veel pijn in mijn hart, hebben we besloten haar te laten gaan.
Na overleg hebben we besloten dat we haar dochter Fee zouden meenemen naar dit moment. Fee besnuffelde ons flink als we thuiskwamen van een bezoek van Pip. Bij thuiskomst na het laatste bezoek heeft Fee mij ook helemaal afgelikt, alsof ze wist dat het zover was. Eenmaal aangekomen in het dierenziekenhuis werden we naar een fijne rustige kamer gebracht. En daar lag Pip op een mooi rood velvet kussen. Er was een hele mooi begroeting tussen Pip en Fee. De neusjes tegen elkaar waarna Pip haar hoofd weer wegdraaide. Ze had een kleine opleving, maar door haar manier van doen en het afstand nemen door Fee, wist ik dat we er goed aan deden Pip te laten gaan.
Pip werd eerst in slaap gebracht. Dat gebeurde heel snel. Met het snurkende geluid was het even alsof we thuis op de bank zaten. Daarna is ze snel heen gegaan. Ze heeft een enorme strijd geleverd zonder te klagen. En zoals ze altijd deed, heeft ze in deze korte periode wederom de harten van iedereen gestolen.
Pip is op 11 juli om 21.45 uur overleden en zal haar trouwe vriendin Corvette (en Jouly) ontmoeten op een fijne plek, waar ze ook mijn moeder zal gaan vergezellen en alle andere dierbaren die we recent zijn verloren.
Mijn hart is gebroken na het verlies van mijn lieve kleine meid, mijn Pip. Ze stond nog vol in het leven en had vrijwel geen ouderdomskwaaltjes. Haar plotselinge ziekte heeft mij enorm geraakt en we gaan haar zo onwijs missen.
Lieve Pip, wij houden super veel van je!
Je bent en blijft voor altijd mijn kleine lieve meid.
10 april 2014
† 11 juli 2026